گزارش مجمع عمومی در مورد ایران – سپتامبر 2010
4 مجمع عمومي / 1. اين گزارش در مورد وضعيت حقوق بشر در جمهوري اسلامي ايران و براساس قطعنامه 176 سازمان ملل متحد تهيه شده است. اين گزارش حاوي اطلاعاتي در مورد پيشرفت اجراي اين قطعنامه م يباشد. در اين قطعنامه مجمع عمومي سازمان ملل دولت جمهوري اسلامي ايران را به برطرف كردن نگرانيهاي جدي كه در عنوان شده بود و همچنين موارد خاصي كه در قطعنام ههاي قبلي مجمع (A/64/ گزارش قبلي دبيركل ( 357 62 ) به آن اشاره شده بود فرا خواند. اين قطعنامه همچنين در زمينه موارد / 63 و 168 / عمومي (قطعنام ههاي 191 نگران كننده خاصي به ايران يادآور شده بود كه تعهدات خود در مورد حقوق بشر را هم در قانون و هم در عمل كاملاً اجرا كند. اين گزارش همچنين حاوي مشاهدات تشكلهايي است كه بر انجام قراردادهاي بي نالمللي نظارت م يكنند. اين گزارش همچنين حاوي مشاهدات رويه هاي ويژه شوراي حقوق بشر كه در چارچوب بررسي دور هاي وضعيت حقوق بشر انجام شده م يباشد.
64 وضعيت حقوق بشر درجمهوري اسلامي ايران در / 2. از زمان گزارش قبلي دبيركل و تصويب قطعنامه 176 ، چند زمينه رو به وخامت بوده است. چند اتفاق مثبت مثل تصويب كنوانسيون حقوق معلولين در مهر 1388 تسليم گزارش دور هاي معوقه به كميته حقوق بشر و كميته حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي، و اتمام بررسي دور هاي وضعيت حقوق بشر در شوراي حقوق بشر متاسفانه تح تالشعاع چند اتفاق منفي قرار گرفت كه از آن جمله م يتوان به سركوب مدافعان حقوق بشر، بالاخص فعالان حقوق زن، خبرنگاران و مخالفان دولت در ناآراميهاي پس از انتخابات خرداد 1388 اشاره كرد. نهادهاي سازمان ملل به ابراز نگراني در مورد شكنجه، بازداشتهاي خودسرانه و محاكم ههاي ناعادلانه ادامه دادند. مجازات اعدام نيز در اين مدت به طور قابل توجهي افزايش پيدا كرده است. اين مجازات در مورد مخالفان سياسي و كودكان نيز به اجرا گذاشته شده است. تبعيض عليه اقليتها ادامه يافته است و در بعضي موارد به اذيت و آزار انجاميده است.
3. قسمتهاي ذيل مواردي را مطرح م يسازند كه حاكي از پيشرفت يا عدم پيشرفت ايران در اجراي درخواستهاي 64 از مقامات ايراني شده است. اين درخواستها در / مجمع عمومي است، درخواستهايي كه در قطعنامه 176 پاراگراف 4 قطعنامه عنوان شده و شامل اين موضوعها م يشود: شكنجه و ساير رفتارها و مجازاتهاي بي رحمانه، غيرانساني و تحقيرآميز از جمله شلاق و قطع عضو، مجازات اعدام از جمله اعدام در ملاء عام، اعدام مجرمين خردسال، سنگسار، حقوق زنان، حقوق اقليتها از جمله حقوق جامعه بهايي، آزادي مذهب، آزادي تجمعات صل حآميز، آزادي عقيده و بيان و حق برخورداري از تضمينهاي حقوقي آيين دادرسي از جمله پيرامون اتفاقات
